ΕΔΙΩΞΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ , ΓΙΑΤΙ ; ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕ ΤΟ ΦΑΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ !!!

Απίστευτο περιστατικό συνέβη προ ημερών έξω από σπίτι δημοτικού υπαλλήλου στην Πάτρα.Όπως γράφει η τοπική εφημερίδα “ Κόσμος”, ο συγκεκριμένος υπάλληλος γιόρταζε τα γενέθλια της 3χρονης κόρης του και είχε καλέσει κόσμο στο σπίτι του για να σβήσει η μικρή τα κεράκια της τούρτας! Όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, είχε φροντίσει και για το δείπνο των προσκεκλημένων του με εκλεκτούς μεζέδες.

Κάποια όμως από τα φαγητά που περίσσεψαν, τα μετέφερε στον δρόμο και τα έβαλε σε ένα μικρό ταψί προκειμένου να φάνε και τα σκυλιά της γειτονιάς, καθότι ο υπάλληλος είναι γνωστός φιλόζωος. Γύρω στις 10.00 το βράδυ όμως… οι προσκεκλημένοι άκουσαν ουρλιαχτά! Έντρομοι πετάχτηκαν από το σαλόνι του σπιτιού, εκτιμώντας πως κάτι είχε συμβεί με τα σκυλιά!

Ωστόσο, ένας από την παρέα φώναξε πως το συγκεκριμένο ουρλιαχτό είναι εξαιτίας ισχυρού πόνου, άρα κάποιος τα είχε βάλει με τα σκυλιά! Κι όντως αυτό είχε συμβεί! Τόσο ο δημοτικός υπάλληλος όσο και ορισμένοι από τους καλεσμένους του βγήκαν από το σπίτι και είδαν δύο αλλοδαπούς να έχουν σκύψει πάνω από το ταψί των σκυλιών και να προσπαθούν να ξεχωρίσουν… κανά κοψίδι! Προφανώς είχαν κλωτσήσει τα αδέσποτα και τα είχαν απομακρύνει από το φαγητό, ώστε να μπορέσουν οι ίδιοι να το απολαύσουν!

Όταν οι μετανάστες είδαν τον δημοτικό υπάλληλο και τους υπόλοιπους γονείς, που είχανε εκνευριστεί όχι επειδή έτρωγαν το φαγητό αλλά για την κακοποίηση των ζώων, άρπαξαν το φαγητό και άρχισαν να τρέχουν έντρομοι! Απίστευτο; Και όμως, πρόκειται για μια πραγματική ιστορία από τους δρόμους μιας από τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας.
Πηγή : Star.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Από τον Αναστάσιο Κουτσούκο

Το Πολυτεχνείο και η πραγματικότητα…

Αλήθειες και ψέματα μιας προδομένης γενιάς…

Η φωνή του Πολυτεχνείου ή η “ βρώμικη φωνή” του Πολυτεχνείου;

Τι κάνει η Δαμανάκη στην Ευρωβουλή ; Υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Ελλάδας ;

Εβραιο-τραπεζίτες και συμφέροντα της Ελλάδας, δε ταιριάζουν καθόλου!

Ενώ οι πολίτες πεινάνε, 230.000 ευρώ είναι ο ετήσιος βασικός μισθός της επιτρόπου Δαμανάκη και 50.000 ευρώ τα έξοδα κίνησης. Παρόλα αυτά παίρνει και βουλευτική σύνταξη κανονικά.

Όταν η εξέγερση των πολιτών και φοιτητών φούντωνε, το 1973, οι επιτελείς στην Ουάσιγκτον σκεφτόντουσαν εναλλακτικές λύσεις, γιατί ο δικτατορας υπηρέτης τους κ. Γ. Παπαδόπουλος τους “ ένανε νερά” και δεν…
άφηνε τα αεροπλάνα της Αμερικής να πάνε στο Ισραήλ, για τον εκεί πόλεμο.

Έτσι, όσο η εξέγερση του Πολυτεχνείου φούντωνε η Πρεσβεία, λέγε με αφεντικό, σκεφτόταν διαφορετικά πρόσωπα, για την ανατροπή του κ. Γ. Παπαδόπουλου. Τον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο, ως γνωστόν, μετέθεσε από τον Έβρο στην Αθήνα ο “ γέρος της Δημοκρατίας” κ. Γ. Παπανδρέου, τακτική, που ακολουθεί και ο εγγονός κ. Γ. Παπανδρέου, δηλ. να εξυπηρετεί τους “ εχθρούς του”, ενώ αδιαφορεί για τους υποστηρικτές του (και μετά την πατάει)!

Σύμφωνα, με τον αρχιπράκτορα του ΝΑΤΟ κ. Αθανάσιο Στριγά, που ούτε τον διαψεύδουμε, ούτε τον επιβεβαιώνουμε, ούτε τον γνωρίζουμε, κλήθηκαν στα υπόγεια της Πρεσβείας στις 16 Νοεμβρίου 1973, τρία πρόσωπα, που εκ των υστέρων ανέβηκαν ταχύτατα, ως εκλεκτοί, στην πολιτική ζωή της χώρας. Ενώ το κίνημα ήταν αντιδικτατορικό τα τρία αυτά πρόσωοπα είχαν “ εντολή” να στρέψουν τους φοιτητές μόνο στο πρόσωπο του κ. Γ. Παπαδόπουλου, για να έρθει πιο εύκολα ο κ. Ιωαννίδης, αλλά όχι να φύγει η χούντα!

Αν ακούσει κανείς την “ κασσέτα” Εδώ Πολυτεχνείο, διαπιστώνει ότι η κ. Μαρία Δαμανάκη, δεν φοβότανε καθόλου. Επίσης, στα αποσπάσματα αυτά δεν υπάρχει ο ήχος του περίγυρου, λες και η κ. Δαμανάκη ήταν κλεισμένη μόνη της κάπου και δεν ακουγόντουσαν οι φωνές των συμφοιτητών της! Οι πληροφορίες φέρουν την κ. Δαμανάκη να είναι εκτός Πολυτεχνείου – κάπου κοντά στα Τουρκοβούνια – και να παρεμβαίνει στον σταθμό μέσω από τον αναμεταδότη στα Τουρκοβούνια – με την βοήθεια των ανθρώπων που την βάλανε στο Πολυτεχνείο. Όσο για την σύλληψη ή φυλάκιση , που γράφει στο βιογραφικό της οι ίδις πηγές λένε ότι δεν έγιναν ποτέ!

Η πορεία της είναι γνωστή. Πέρασε από όλλα τα κόμματα, με “ εντολές” να τα διαλύσει. Δίκασε τον ηγέτη του ΠΑΣΟΚ κ. Ανδρέα Παπανδρέου το “ βρώμικο ’89″ και παρόλα αυτά μπήκε στο ΠΑΣΟΚ. Φανταστείτε ο γυιός του Ανδρέα, τι λάθος έκανε!! Παρότι οι καταγγελίες που έφταναν στο περιβάλλον Παπανδρέου, έλεγαν ότι η κ. Δαμανάκηξ τα “ έχει βρει” με την δεξιά και την δούλευε ο κ. Κ. Καραμανλής ότι θα την έκανε Πρόεδρο Δημοκρατίας, για να μην γίνουν οι εκλογές του Μαρτίου 2010, εντούτοις οι αδελφοί Παπανδρέου, φοβόντουσαν μάλλον την κ. Δαμανάκη και δεν την απομόνωναν, ενώ τώρα διαγράφουν τα πιο σοβαρά στελέχη!

Η κ. Δαμανάκη Μαρία κατέχει παράνομα την θέση της Επιτρόπου, αφού δεν ανέφερε ποτέ στην Ευρώπη, τις μηνύσεις, που υπάρχουν εναντίον της! Ας σημειώσουμε ότι η κ. Μαριέττα Γιαννάκου, έχει δηλώσει ότι βοήθησε στην εκλογή της κ. Δαμανάκη ως Επιτρόπου. Ας θυμηθούμε και την δήλωση περί επιστροφής στην δραχμή. Εκείνη την Παρασκευή εξαιτίας της κ. Δαμανάκη έφυγαν για Κύπρο δύο δις ευρώ. Ως Επίτροπος συνέχισε το κταστροφικό έργο, δίνοντας άδεια στους Τούρκους ψαράδες να ψαρεύουν πενταπλάσιους τόνους ψάρια από τους ΄Ελληνες ψαράδες!

Τα υπόλοιπα στο μέλλον!

Υπάρχει ελπίδα!

Αντισταθείτε στην κάθε “ Δραχμανάκη” ή “ Μυριάμ¨που σας επιβάλλουν άνωθεν!

Η αλήθεια θα νικήσει!

Υπάρχει ελπίδα! Είστε εσείς οι ίδιοι! Αντισταθείτε!

Δr Κουτσούκος Αναστάσιος

http://www.koutsoukos-anastasios.gr/
Υ.Γ. Παρακαλώ να δημοσιευτεί και αναλαμβάνω ο ίδιος, τις όποιες νομικές συνέπειες, αν τολμήσει…

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ. ΚΑΡΟΛΟΣ

Λοιπόν , για τον περί ου ο λόγος , που αφορά τον σεβαστό "κατά τα άλλα και τα υπόλοιπα", κύριο πρόεδρο της αξιοσέβαστης μας δημοκρατίας μας!
Μα τι κάνει, τέλος όλων των πάντων, το παληκαρόπουλο αυτό επιτέλους ; Ποιος είναι ο ρόλος του ; Τι στοιχείο -στοιχειό είναι τούτο; Διακοσμητικό πράμα , αλλά διακοσμητικό κατά κυριολεξία ρε αδερφάκι μου ! Είπαμε ... μα όχι κι έτσι πια ! Δεν μιλάει , δεν λαλάει , δεν κουνειέται , δεν , ως φαίνεται , υπάρχει καν το διακοσμητικό ! Καμιά πρωτοβουλία σε αυτούς τους τόσο δύσκολους καιρούς ; Δηλαδή πότε , το διακοσμητικό , θα ήταν εφικτό πια να υψώσει το ανάστημά του ; (ποιο ανάστημα δηλαδή;) . Το μόνο που τον ενόχλησε τελικά ήταν που τον γιουχάισαν στις παρελάσεις ; Μωρέ και λίγα μάλλον άκουσε. Πολύ λίγα . Με τις λεμονόκουπες θα έπρεπε να τον κηνυγήσουν ... Ε ΜΑ ΠΙΑ ! ΝΙΣΑΦΙ !!! Το μόνο που του απέμεινε είναι να αναπαύεται στις αντιστασιακές του δάφνες. Μπράβο διακοσμητικέ , καλά ξηγιέσαι !!!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΑΚΑΡΗΣ   

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ (Κλ. Γρίβας)

Γρίβας Κλεάνθης 1998
" 'Ναρκωτικά' και εξουσία. Πολιτική της απαγόρευσης και αποδιοπόμπηση"
Virtual School, The sciences of Education Online, τόμος 1, τεύχος 2, Αύγουστος 1998
http://www.auth.gr/virtualschool/1.2/TheoryResearch/CongressGrivas.html
Οι παραπομπές στα άρθρα που δημοσιεύει το Virtual School, The Sciences of Education Online, πρέπει να συμπεριλαμβάνουν τις παραπάνω πληροφορίες.

---

Ανήκω σ' εκείνους που αγωνίζονται εναντίον του παραλογισμού της καταστολής και ελπίζουν γιά το καλύτερο, περιμένοντας το χειρότερο. Κι αυτό γιατί απλούστατα, εξαιτίας του επαγγέλματός μου, ξέρω καλά πόσο ακατανίκητη είναι η δύναμη της βλακείας των επαγγελματιών πολιτικών που διαχειρίζονται την εξουσία ως αποικιακοί διοικητικοί υπάλληλοι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ως ψυχίατρος έλκομαι από το διανοητικό παιχνίδι των πιθανών ερμηνειών που υπόσχεται η εφαρμογή της θεωρίας της αλλοτρίωσης ή της οικονομίας της ψυχικής ενέργειας.
Ως νευρολογός είμαι πεπεισμένος ότι η εξαρτηση από τις ψυχοτρόπες ουσίες (και ιδιαίτερα από τα οπιούχα) είναι ζήτημα βιολογικό και ερμηνεύεται ικανοποιητικά μετά την ανακάλυψη των ειδικών υποδοχέων της μορφίνης στον εγκέφαλο (1973) και η απομόνωση των ενδορφινών και των εγκεφαλινών (1975 και 1976).
Αλλά ως ενεργός πολίτης, είμαι πεπεισμένος ότι το πρόβλημα των “ναρκωτικών” είναι πρωτίστως ένα πρόβλημα πολιτικό και οικονομικό, το οποίο συμβαίνει να έχει πολλές κοινωνικές και ορισμένες ψυχολογικές, ιατρικές και νευροφυσιολογικές παραμέτρους.

Και θα υπερασπιστώ αυτή την άποψη, προσπαθώντας να αποδείξω ότι στην Ελλάδα, αλλά και σ'όλο τον υπόλοιπο κόσμο, πριν από την παρόξυνση της κατασταλτικής πολιτικής απέναντι στις απαγορευμένες ουσίες οι πιό συμφέρουσες συναλλαγές γίνονταν με ρήτρα δολαρίου ή ECU, ενώ σήμερα οι πλέον κερδοφόρες συναλλαγές γίνονται με ρήτρα ηρωίνης. 1. Μαύρη αγορά: Με ρήτρα ηρωίνης
Στην Ελλάδα, μια χώρα με 10 εκατ. κατοίκους που είναι ημικαθυστερημένη από πολιτική, οικονομική και πολιτισμική άποψη, 80.000 εξαρτημένοι από νοθευμένη ηρωίνη διαμορφώνουν μιά τεράστια μαύρη αγορά νοθευμένης ηρωίνης που ο ετήσιος τζίρος της φτάνει τα 500 δισεκατ. δραχμές. Αυτοί οι 80.000 εξαρτημένοι αντιστοιχούν στο 0,8% του συνολικού πληθυσμού, πράγμα που σημαίνει ότι 1 στους 125 Ελληνες είναι εξαρτημένος χρήστης νοθευμένης ηρωίνης.
Αν θεωρηθεί ότι ο μέσος όρος των ημερήσιων αναγκών κάθε εξαρτημένου είναι 625 χιλιοστά του γραμμαρίου νοθευμένης ηρωίνης είναι φανερό ότι οι εξαρτημένοι χρήστες που υπολογίζονται σε 80.000 καταναλώνουν κάθε μέρα 50.000 γραμμάρια νοθευμένης ηρωίνης (δηλαδή 50 κιλά ημερησίως ή 18.000 κιλά ετησίως από τα οποία οι αστυνομικές αρχές συλλαμβάνουν 40 κιλά ετησίως, δηλαδή γύρω στο 0,2% του συνόλου).
Αυτά τα 18.000 κιλά διατίθενται στον τελικό καταναλωτή που τα εγχύει στη φλέβα του προς 25 έως 30 χιλιάδες δραχμές το γραμμάριο. Δηλαδή ο ετήσιος κύκλος εργασιών στη μαύρη αγορά της νοθευμένης ηρωίνης στην Ελλάδα είναι της τάξεως των 500 δισεκατομμύριων δραχμών (ποσό που λόγω της παράνομης καταγωγής του έχει και το μείζον πλεονέκτημα να διαφεύγει τη φορολογία νομίμως).
Στην Ελλάδα, ο ετήσιος τζίρος της νοθευμένης ηρωίνης είναι μεγαλύτερος από το σύνολο των κερδών των 50 μεγαλυτέρων εμπορικο-βιομηχανικών εταιρειών της χώρας. Το 1992, ο ετήσιος τζίρος της, ήταν τετραπλάσιος από το σύνολο των κερδών όλων των τραπεζών που λειτουργούσαν στη χώρα, και τα οποία ανήλθαν σε 89 δισεκ. δρχ.
Xάρη στην κατασταλτική πολιτική της εξουσίας απέναντι στις απαγορευμένες ουσίες, διαμορφώνεται μια τεράστια μαύρη αγορά και λειτουργεί με τέτοιο τρόπο ώστε όλα τα κέρδη που πραγματοποιούνται σ' αυτή να τα καρπώνεται οι μεγάλες εγκληματικές οργανώσεις που την ελέγχουν, και όλο το κόστος των παρενεργειών της λειτουργίας της να το επωμίζεται η κοινωνία (καταβάλλοντας ένα υψηλό τίμημα σε ανθρώπινες ζωές και σε σπατάλη δημοσίου χρήματος για τη συντήρηση ενός ήδη υπερκορεσμένου και δυσλειτουργικού διωκτικού, δικαστικού, σωφρονιστικού και νοσηλευτικού μηχανισμού, τη δημιουργία και τη συντήρηση ειδικών “απεξαρτησιακών” μονάδων, δήθεν “θεραπευτικών” κοινοτήτων, κλπ.).

2. Οι πολιτικές συνέπειες: Ναρκω-ολοκληρωτισμός
Αυτή η τρομακτική οικονομική ισχυροποίηση του οργανωμένου εγκλήματος που ελέγχει τη διακίνηση και την εμπορία των “ναρκωτικών”, του δίνει τη δυνατότητα να εξαγοράζει μαζικά διάφορους κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται ο φαύλος κύκλος της χρήσης των απαγοερυμένων ουσιών και της καταστολής (πράγμα που εξασφαλίζει όλο και πιο μεγάλα κέρδη στο οργανωμένο έγκλημα) και να τίθενται σε άμεσο κίνδυνο οι δημοκρατικοί θεσμοί.

Η απαγόρευση της χρήσης ορισμένων ψυχοτρόπων ουσιών αποτελεί μέγιστη απειλή για κάθε ανοικτή κοινωνία. Κι απέναντι σ' αυτή την απειλή δεν είναι δυνατό να προβληθεί οποιαδήποτε άμυνα, εξαιτίας της εμμονής των εκάστοτε διαχειριστών της πολιτικής εξουσίας σε μιά καταστροφική κατασταλτική πολιτική απέναντι στις απαγορευμένες ουσίες. 3. Εξαρτημένοι: Αλμα εις ύψος
Χάρη στη δαιμονολογική κατασταλτική αντιμετώπιση των “ναρκωτικών” και το “ζήλο” των δήθεν αντιναρκωτικών” υπηρεσιών (αστυνομικών και μη), οι εξαρτημένοι από οπιούχα, που υπολογίζονταν κατά προσέγγιση σε 2.000 το 1980 έκαναν ένα εντυπωσιακό άλμα στις 20.000 το 1985 (ποσοστό αύξησης 1.000%) και εκτοξεύτηκαν στις 80.000 το 1990 (ποσοστό αύξησης 4.000%). Και ο αριθμός τους συνεχίζει να αυξάνεται.
Απέναντι σ' αυτή τη ζοφερή προοπτική (που προβλεπόταν με μαθηματική ακρίβεια) οι επαγγελματίες πολιτικοί αποφάσισαν να αντιπαραθέσουν κάποια έργα βιτρίνας, που ούτε καν αγγίζουν το ζήτημα των “ναρκωτικών” αλλ' απλώς απενοχοποιούν προσωρινά την κρατική εξουσία στα μάτια της Ελληνικής κοινωνίας, σε σχέση με το ρόλο της στη δημιουργία και την επιδείνωση του προβλήματος των “ναρκωτικών”.
Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, το 1983 μεθοδεύτηκε το “πείραμα” της ψευτο-θεραπευτικής κοινότητας “Ιθάκη” (με την εφαρμογή του φασιστοειδούς προγράμματος “Daytop” που είναι από τα πλέον επικρινόμενα από τη διεθνή ιατρική κοινότητα) και το 1996, το “πείραμα” της περιορισμένης χορήγησης μεθαδόνης σε 300 από τους 80.000 εξαρτημένους χρήστες που την έχουν ανάγκη.
Είναι απάτη, αγυρτεία και τσαρλατανισμός των διαχειριστών της εξουσίας να παραγνωρίζουν συστηματικά τα επιστημονικά δεδομένα που αφορούν την εξάρτηση και να φενακίζουν την πραγματικότητα, αρνούμενοι να αποδεχτούν ότι εμμένοντας στις προσφιλείς κατασταλτικές μεθόδους τους, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να επιδεινώνουν διαρκώς το πρόβλημα που υποτίθεται ότι θέλουν να αντιμετωπίσουν.
Γιατί με όρους στοιχειώδους λογικής, είναι αντικειμενικά αδύνατη η παραμικρότερη ανακοπή της ραγδαίας ανάπτυξης της κακοήθους νεοπλασίας που παράγει ο συνδυασμός της εξάρτησης από απαγορευμένες ουσίες και της καταστολής.

4. Συλλήψεις και καταδίκες
Σύμφωνα με τα στοιχεία των διωκτικών αρχών οι συλλήψεις για αδικήματα που σχετίζονται με τα “ναρκωτικά” από 784 το 1981 έφτασαν τις 3.065 το 1989 (δηλαδή αυξήθηκαν κατά 400% περίπου, με μέσο όρο ετήσιας αύξησης 40%).
Οι αριθμοί αυτοί απέχουν πολύ από την πραγματικότητα λόγω του είδους του αντικειμένου της δίωξης και των ιδιότυπων σχέσεων αλληλοεκδούλευσης που αναπτύσσονται πολλές φορές μεταξύ διώκτη και διωκόμενου, όπως αποδεικνύεται κι απ' τις δημόσιες διαβεβαιώσεις των επιτελών της υπηρεσίας δίωξης “ναρκωτικών”, σύμφωνα με τις οποίες “μόνο το 20% των συλληφθέντων φθάνει στα δικαστήρια”.
Παρεμφερή αυξητική πορεία ακολούθησαν οι ποινικές διώξεις που ασκήθηκαν και οι καταδίκες που επιβλήθηκαν κατά την τελευταία δεκαετία (1980-1989), με αποτέλεσμα σήμερα στο σύνολο των 4.916 ατόμων τα οποία κρατούνται στις Ελληνικές φυλακές, οι 1.524 (δηλαδή ποσοστό 31% του συνόλου) να είναι υπόδικοι ή κατάδικοι για αδικήματα σχετικά με “ναρκωτικά”.
Και στη συντριπτική τους πλειοψηφία, πρόκειται γιά εξαρτημένους μικροδιακινητές ή απλούς χρήστες, αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι μεταξύ των 1.524 κρατουμένων υπάρχουν 22 με ισόβια (ή 1,4% του συνόλου) και 47 με ποινές άνω των 15 χρόνων (ή 3% του συνόλου), κι αν φυσικά ανταποκρίνεται στην αλήθεια η διακήρυξη ότι η δικαιοσύνη εξαντλεί την αυστηρότητά της στους εμπόρους των “ναρκωτικών” κι όχι στα θύματά τους.

5) Θάνατοι: Ad Majorem Dei Gloriam
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (που αμφισβητούνται για πολλούς σοβαρούς λόγους), οι θάνατοι από νοθευμένη ηρωίνη από 5 το 1980 ανέβηκαν σε πάνω από 200 το 1996 δηλαδή αυξήθηκαν κατά 4.000% (που αντιστοιχεί σε μέσο ποσοστό ετήσιας αύξησης 400%).
Φυσικά, ο πραγματικός αριθμός των θανάτων από νοθευμένη ηρωίνη είναι πολύ μεγαλύτερος, με δεδομένη την προσπάθεια επικάλυψης της πραγματικής αιτίας του θανάτου που καταβάλουν οι συγγενείς του θύματος για ν' αποφύγουν τον κοινωνικό στιγματισμό.
Η απόδοση όλων αυτών των θανάτων με τους ουδέτερους ιατρικούς όρους “υπερβολική δόση”, “πνευμονικό οίδημα”, “εμβολή”, αποκρύπτει το γεγονός ότι μοναδικός υπεύθυνος γι' αυτούς είναι η κατασταλτική πολιτική της εξουσίας απέναντι στις απαγορευμένες ουσίες, η οποία προκαλεί τη συνεχή άνοδο της τιμής της νοθευμένης ηρωίνης που διατίθεται στη μαύρη αγορά και καθιστά εξαιρετικά κερδοφόρα και την παραμικρότερη νόθευσή της.
Η απαγόρευση και η δίωξη των “ναρκωτικών” είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τους θανάτους από υπερβολική δόση, λόγω της άγνοιας και της κακής πληροφόρησης που επιβάλει σχετικά με το τι και πότε είναι υπερβολική μιά δόση. Γιατί βέβαια, κανένας εξαρτημένος δεν παίρνει ηρωίνη γιά να αυτοκτονήσει. Την παίρνει γιά να προσποριστεί τα ψυχικά και βιολογικά αποτέλεσμα της δράσης της. Και συνεπώς, μόνο η άγνοια μπορεί να τον σπρώξει στη λήψη μιας θανατηφόρας “υπερβολικής δόσης”.

H κατασταλτική πολιτική απέναντι στις απαγορευμένες ουσίες ενοχοποιείται επίσης και γιά τους θανάτους από πνευμονικό οίδημα και εμβολές, οι οποίοι δεν οφείλονται στην ηρωίνη αυτή καθαυτή, αλλά στις ουσίες με τις οποίες νοθεύεται (άμυλο, ταλκ, κινίνη, στρυχνίνη, κονιοποιημένο γυαλί, κ.α.), με σκοπό τη μεγιστοποίηση τους κέρδους. 6. Οι δύο δυνατές επιλογές (εκτός της “Τελικής Λύσης”)
Το 1990, η Διακομματική Επιτροπή για τα “ναρκωτικά” του Ελληνικού κοινοβουλίου, υπολόγιζε ότι σε ότι ο αριθμός των εξαρτημένων από ηρωίνη στην Ελλάδα, “μέσα στα 5 επόμενα χρόνια θα κάνει ένα άλμα από τις 80.000 στις 300.000” (εφημ. Νέα, 17.11.90).
Μπροστά σ' αυτή την προοπτική, είναι φανερό πως υπάρχουν δυο δυνατές επιλογές:
Είτε θα υιοθετήσουμε μια γνήσια φιλελεύθερη, αντιαπαγορευτική και αντικατασταλτική στάση απέναντι στις απαγορευμένες ουσίες, που μας εξασφαλίζει την εξάλειψη του καρκινώματος της μαύρης αγοράς, της εγκληματικότητας, της αρρώστιας και του θανάτου.
Είτε θα εξακολουθήσουμε να εφαρμόζουμε την απαγορευτική και κατασταλτική πολιτική που εφαρμόζεται επί δεκαετίες με παταγώδη αποτυχία, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.
Παρένθεση: Υπάρχει βέβαια και μια τρίτη επιλογή, αλλά η παραμικρότερη αναφορά σ' αυτή προκαλεί τον υποκριτικό αποτροπιασμό κάθε “πολιτισμένης” κοινωνίας. Πρόκειται για την “Τελική Λύση” με την οποία έκλεισε η γιγαντιαία ναζιστική επιχείρηση “απολύμανσης” των λαών της Ευρώπης. Ένας ειδικός τρόπος παλινδρόμησης στη βαρβαρότητα, που αρχίζει με τη νομοθεσία περί “φυλετικής καθαρότητας” και τελειώνει με το Αουσβιτς, λίγο πριν να παραπεμφθεί στη Νυρεμβέργη. Την θέτω υπόψη των διαχειριστών της εξουσίας στον τόπο μας. Ίσως αυτοί σταθούν πιό “τυχεροί” από τους Ναζί ομοτέχνους τους.
Στην πρώτη περίπτωση, με την υιοθέτηση μιας φιλελεύθερης αντικατασταλτικής πολιτικής, η κοινωνία, απαλλαγμένη από το κόστος των ατομικών και κοινωνικών τραγωδιών που συνεπάγεται η καταστολή, μπορεί να επικεντρώσει την προσοχή και τις δυνάμεις της στα όσα τραγικά της κληρονομεί η κατασταλτική παράνοια.
Στη δεύτερη περίπτωση, με την εμμονή στον κατασταλτικό παραλογισμό, θα πρέπει να υπερβεί πολλές φορές τα “πλάνα” αρκετών πενταετών σχεδίων, προκειμένου να κατασκευαστούν σ' όλη την επικράτεια πολλές δεκάδες φυλακές, ψυχιατρεία και “θεραπευτικές” κοινότητες και να εκπαιδευτεί ένας απροσδιόριστος αριθμός ατόμων που θα αναλάβουν το ρόλο των ανθρωποχειριστών και των ανθρωποφυλάκων.
Οι πολιτικοί διαχειριστές της εξουσίας κάνουν πάντα τη δεύτερη επιλογή. Κι όταν καθίσταται εμφανής η αποτυχία της, όντας ανίκανοι και ν' αναρωτηθούν μήπως έκαναν λάθος, αναζητούν τις ευθύνες σε οτιδήποτε άλλο εκτός του εαυτού τους. Γι’ αυτούς,
Χθες ευθυνόταν η ανυπαρξία “σύγχρονου” νομοθετικού πλαισίου (kαι το κατασκεύασαν εν μια νυκτί, μεταγλωττίζοντας το ΝΔ 104/1973 στη “δημοτική” και μετονομάζοντάς το σε Ν. 1729/1987, τον οποίο, εν συνεχεία, τροποποίησαν με τον Ν. 2161/1993, σύμφωνα πάντα με τις επιταγές του αμερικανικού παράγοντα). Σήμερα ευθύνεται η “έλλειψη υποδομής” (!) που δεν επιτρέπει τη “σωστή εφαρμογή” του νόμου. Αύριο θα ευθύνεται η ανυπαρξία του “σωστού νόμου” που δεν επιτρέπει τη λειτουργία της “σύγχρονης υποδομής”, διότι, βεβαίως, και οι νόμοι υφίστανται τη φθορά του χρόνου, κ.ο.κ.
Στο μεταξύ οι τιμές διάθεσης της νοθευμένης ηρωίνης στη μαύρη αγορά αυξάνουν συνεχώς, η εγκληματικότητα μεγεθύνεται, οι συλλήψεις και οι καταδίκες πολλαπλασιάζονται, οι θάνατοι πληθαίνουν, οι αρρώστιες θερίζουν, οι μεγάλες εγκληματικές οργανώσεις ισχυροποιούνται, η κρατική εξουσία ενδυναμώνεται και ατομικές ελευθερίες αποδυναμώνονται, στ' όνομα της ανέφικτης προστασίας της κοινωνίας από έναν εχθρό που επινοήθηκε απ' τους πολιτικούς διαχειριστές της.
Ο Α. Koestler αναφέρει στην αυτοβιογραφία του, ένα επεισόδιο κατά το 2o Συνέδριο της Ένωσης των Συγγραφέων (Μόσχα, αρχές της δεκαετίας του 1930): Ενώ συζητούσαν για τη νοηματοδότηση του θανάτου της ανθρώπινης ύπαρξης, κάποιος αιφνιδίασε τους πάντες θέτοντας το ερώτημα: “Και τι γίνεται μ' έναν άνθρωπο που τον πατάει το τραμ;”. Ύστερα από αρκετά λεπτά αμηχανίας και σιωπής, ο κομμουνιστής υπουργός συγκοινωνιών πήρε το λόγο και δήλωσε: “Στην τέλεια σοσιαλιστική κοινωνία, το συγκοινωνιακό σύστημα θα λειτουργεί τόσο άρτια, ώστε δε θα γίνονται δυστυχήματα”.
Στην τέλεια κοινωνία (!), όποια κι αν είναι αυτή, ίσως να μην υπάρχουν εξαρτημένοι. Όμως, μέχρι τότε υπάρχουν και θα υπάρχουν. Κι ακριβώς η ύπαρξή τους είναι που θα θέτει εσαεί επί τάπητος το καίριο ερώτημα:
“Και τι γίνεται με τον άνθρωπο που πεθαίνει, επειδή του επιβάλλουμε να χύσει στη φλέβα του τη νοθευμένη ηρωίνη μας, για την απόκτηση της οποίας ξεπουλάει τα υλικά αγαθά, το κορμί, την υγεία και την ελευθερία του;”
Κι αυτό ακριβώς είναι που καθιστά ζωτική την ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι “όσο θα υπάρχουν άνθρωποι στο δρόμο και θύματα στη λόχμη, που θα τους χωρίζει το φράγμα της ψευδαίσθησης, ο πολιτισμός μας θα είναι κίβδηλος”. (Α. Κoestler)
Ογδόντα χρόνια καταστολής είναι μάλλον αρκετά για να καταδειχτεί πέρα από κάθε αμφιβολία ο ατελέσφορος χαρακτήρας, η επιστημονική ανυποληψία και η κοινωνική και πολιτική επικινδυνότητα της κατασταλτικής “αντιναρκωτικής” πολιτικής που εφαρμόζει η κρατική εξουσία, μέσω της οποίας εισήγαγε την κοινωνία στο φαύλο κύκλο της διαρκούς αλληλοενίσχυσης της καταστολής και της εξάρτησης και την κατέστησε ανίκανη να αμυνθεί απέναντι και στη μιά και στην άλλη.
Κατά τη γνώμη μου, το “πρόβλημα των “ναρκωτικών”” δεν αφορά τους εκάστοτε διαχειριστές της κρατικής εξουσίας (που η δεδηλωμένη ανεπάρκεια ή η ιδιοτέλειά τους δεν τους επιτρέπει να προσεγγίσουν οποιαδήποτε άποψη πλην της δαιμονολογικής). Αφορά αποκλειστικά και μόνο την κοινωνία που συνειδητοποιεί καθημερινά το αδιέξοδο στο οποίο παραδέρνει, την αδυναμία της να διαφύγει απ' τον αφανιστικό φαύλο κύκλο στον οποίο την εγκλώβισε η εξουσία, και την ανυπαρξία κάθε πιθανότητας να απεμπλακεί από το ψεύτικο δίλημμα της επιλογής ανάμεσα στην εξάρτηση και την καταστολή, δεδομένου ότι η μία προϋποθέτει και συνεπάγεται την άλλη. Αφορά μια κοινωνία που, μετά από 80 χρόνια συστηματικής πλύσης εγκεφάλου, διαπιστώνει έκπληκτη ότι:
α) Οι αντίπαλοι της απαγόρευσης δεν ανήκουν στο κοινωνικό περιθώριο (όπως προπαγανδίζουν ανενδοίαστα οι επαγγελματίες της καταστολής και της “θεραπείας”), αλλά, αντίθετα, είναι ενεργοί πολίτες: επιστήμονες απ' όλα τα γνωστικά πεδία, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, συγγραφείς και καλλιτέχνες απ' όλους τους χώρους (με εξαίρεση τα δυο άκρα του πολιτικού φάσματος). Πρόκειται γιά ένα ευρύτατο συνασπισμό ανθρώπων που η κοινωνική τους λειτουργία διαμορφώνει αργά αλλά σταθερά τον τρόπο με τον οποίο συλλαμβάνουμε και αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο μας.
β) Οι υποστηρικτές της απαγόρευσης και της καταστολής, είναι ένα πολύμορφο δίκτυο από επαγγελματίες “ανθρωποσωτήρες” που απαρτίζεται από ορισμένους πολιτικούς, κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους, δικαστικούς και αστυνομικούς, δικηγόρους και γιατρούς, και πλείστους άλλους ανθρωποκυνηγούς και ανθρωποφύλακες, στη ουρά των οποίων προστίθεται εν είδει τσόντας, η εμπροσθοφυλακή του “θεραπευτικού” γενιτσαρισμού: Κάποιοι πρώην εξαρτημένοι χρήστες που επενδύουν στο χρηματιστήριο της ατομικής και κοινωνικής αποσύνθεσης τις μετοχές της προσωπικής εμπλοκής τους στο “λούκι” των “ναρκωτικών”, υποδυόμενοι τους επαγγελματίες “σωτήρες” και “θεραπευτές” των τέως “συντρόφων” τους.
Όλοι αυτοί οι σύγχρονοι “σταυροφόροι”, ως σύνολο συγκροτούν έναν νέο άτυπο Ιεροεξεταστικό θεσμό ο οποίος αναλαμβάνει διακηρυκτικά (και με το αζημίωτο πάντοτε) τη σωτηρία της ψυχής μας, αφήνοντας το κορμί μας στην αρμοδιότητα των λαθρεμπόρων των “ναρκωτικών”, των διωκτών και των βασανιστών (που ειδικεύονται επαγγελματικά στην εξολόθρευση των θυμάτων, υποδυόμενοι τους κυνηγούς των θυτών).
Πολιτική θρησκεία των επαγγελματιών πολιτικών είναι ο μονοθεϊστικός κατασταλτισμός που συνεχώς αναπαράγει με διευρυμένο τρόπο τα προβλήματα που υποτίθεται πως αντιμετωπίζει.
“Η πολιτική όλο και περισσότερο θεωρείται ως (αναγκαίο ακόμη, δυστυχώς) επάγγελμα, που ασκείται από πρόσωπα που το μυαλό τους δεν επαρκεί γιά την επιστήμη, το ταλέντο τους δεν επαρκεί γιά την τέχνη κι ούτε έχουν αρκετή γνώση και εμπειρία της τεχνικής. Η εξουσία, όπως κι αν το πάρεις, είναι δουλειά των ιδεολογικών μεγαφώνων και των ειδικών της τακτικής της κρυψίνοιας και της κολακείας”, διαπίστωνε ο Ernst Fischer.
Συνεπώς, αν πράγματι θέλουμε να τελειώνουμε οριστικά με τη μαύρη αγορά, με τα κυκλώματα λαθρεμπορίας των “ναρκωτικών” και με τα όσα συνεπάγεται η ύπαρξή τους γιά την κοινωνία μας, πρέπει να θέσουμε υπό αυστηρό έλεγχο την κλίκα των επαγγελματιών πολιτικών που διαχειρίζονται την εξουσία, και να τους επιβάλλουμε το δικαίωμά μας να καθορίζουμε όχι μόνο το ποιός θα τη διαχειρίζεται (που μάλλον είναι άνευ σημασίας) αλλά και το πώς θα τη διαχειρίζεται.
Τα ογδόντα χρόνια της καταστολής των απαγορευμένων ουσιών συνθέτουν μιά σύγχρονη “Τελευταία Κρίση”: Συλλήψεις και κακοποιήσεις. Δίκες και καταδίκες. Τραγωδίες ατομικές και οικογενειακές. Εγκληματικότητα και εκπόρνευση. Εκμετάλλευση οικονομική και σωματική. Αρρώστια και θάνατος. Υπονόμευση και ανατροπή των δημοκρατικών θεσμών. Μια πληθώρα auto da fe που αυτοαναπαράγονται ασταμάτητα, μετατρέποντας τον άνθρωπο από αξία καθεαυτή σε αξία χρήσης και μόνο, προς δόξαν της εξουσίας.
Αυτός ο εφιάλτης που μπορεί να πάρει τέλος μόνο με την εφαρμογή μιας φιλελεύθερης αντιαπαγορευτικής πολιτικής απέναντι στις απαγορευμένες ουσίες που διαμορφώνεται γύρω από 4 βασικούς άξονες:
1) Αποποινικοποίηση της χρήσης όλων των ψυχοτρόπων ουσιών.
2) Αποποινικοποίηση της καλλιέργειας μικρών ποσοτήτων κάνναβης για προσωπική χρήση.3) Διαχωρισμός των ψυχοτρόπων ουσιών με κριτήριο την επικινδυνότητά τους.
4) Διάθεση των εξαρτησιογόνων (ή “σκληρών”) ουσιών υπό ιατρικό έλεγχο.
Αλλά, οι εκάστοτε αποικιακοί διοικητικοί υπάλληλοι που διαχειρίζονται την εξουσία στον τόπο μας κωφεύουν, αναπαλαιώνοντας απλώς την κατασταλτική πολιτική των προκατόχων της. Γιατί είναι ίδιον των επαγγελματιών της πολιτικής να ασχημονούν. Οσο τους επιτρέπουμε να το κάνουν

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΘΝΙΚΗ ΝΤΡΟΠΗ

Ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της γαλλικής κυβέρνησης, Jacques Delpla, δήλωσε πρόσφατα ότι η Γερμανία χρωστάει περισσότερα στην Ελλάδα, από ότι η Ελλάδα στη Γερμανία.

Μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου η Συνδιάσκεψη των Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα 7,1 δισ. δολάρια για πολεμικές επανορθώσεις.

Σε σημερινά λεφτά, εάν υπολογιστεί ο μέσος τόκος των κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ από το 1944 μέχρι το 2010 που είναι περίπου 6%, η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα περίπου 500 δισ. δολάρια.

Στις 2 Ιουλίου 2011 ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της γαλλικής κυβέρνησης Jacques Delpla δήλωσε ότι οι συνολικές οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα για τις καταστροφές σε υποδομές και ανθρώπους που προκάλεσε στο Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, ανέρχονται σε 575 δισ. δολάρια.

Ο ιστορικός οικονομολογίας, Dr. Albrech Ritschl συνέστησε στη Γερμανία να ακολουθήσει μια περισσότερο μετριοπαθή πολιτική στην ευρωπαϊκή κρίση την τελευταία τριετία, γιατί είναι πολύ πιθανό να βρεθεί αντιμέτωπη με δικαιολογημένες απαιτήσεις για πολεμικές επανορθώσεις από την Ελλάδα. Η σχετική δήλωση εμφανίστηκε στο γερμανικό Spiegel και στην αγγλική εφημερίδα Guardian τον περασμένο Ιούνιο.

Σε όλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση «ποιεί την νήσσαν», ούτε καν παρίσταται στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης όπου γίνεται νομικός αγώνας για την καταβολή αποζημιώσεων στους Έλληνες του Διστόμου και όλα αυτά για να μην θυμώσει η Μέρκελ και ο Σόιμπλε και μας κόψουν τη δόση μας…

Μία ακόμη εθνική ντροπή.

ΑΠΟ ΤΟ ΗΛ. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ"

Αναβαθμιστήκαμε… Σε τεχνικό επίπεδο η ιστοσελίδα μας αναβαθμίστηκε. Οι απαιτήσεις των καιρών και η τεχνολογική εξέλιξη είναι αυτά, που μας δείχνουν το δρόμο. Το ίδιο και το ιδεολογικό ταξίδι μας. Όλο αυτό το διάστημα, η πορεία μας προς την αλήθεια και την απελευθέρωσή μας από τη συσκότιση και την αποχαύνωση, που κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, τους δασκάλους μας, το στρατό, το κράτος, την κοινωνία ολόκληρη, μάς οδηγεί σε μονοπάτια διαφορετικά.

Ως αποτέλεσμα τής πορείας αυτής ήταν να δημιουργήσουμε πολλούς εχθρούς, αλλά και φίλους. Ορισμένοι συνεργάτες τού περιοδικού διαφώνησαν με την πορεία αυτή προς την κάθαρση και την αλήθεια γι΄ αυτό και αποχώρησαν. Επίσης, έχουμε κατηγορηθεί από μεγάλο μέρος αναγνωστών με διάφορους γελοίους χαρακτηρισμούς, ακόμα κι ότι χρηματιζόμαστε από κάποια σκοτεινά κέντρα…

Ο δεσμώτης βαλκάνιος τουρκορωμιός και ραγιάς κάτοικος τού ελλαδικού χώρου, δεν μπορεί ποτέ να αντιληφθεί, ότι κοιμάται όρθιος. Ότι φταίει ο ίδιος για τα χάλια του κι όχι όλοι οι άλλοι που δήθεν επιβουλεύονται την ευδαιμονία του. Αποτέλεσμα είναι να μην μπορεί ν΄ απαλλαγεί από τις δεισιδαιμονίες του και τις ψυχώσεις του. Έτσι, προτιμά να παραμένει δεμένος και κλεισμένος στα σκοτεινά τάρταρα τής ελληνοφρένειάς του.

Η διαφοροποίησή μας αυτή από τις μάζες δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας κόντρας, ούτε κάποιας εμμονής μας να αποδείξουμε τα αναπόδεικτα. Απλά μάς διαχωρίζει από τη ελληνοσχιζοφρενική φαντασίωση τού υπνωτισμένου ντόπιου ραγιά, που φαντασιώνεται, ότι είναι απόγονος τού Μεγαλέξανδρου ή τού Περικλή ή των σπαρτιατών και τού Λεωνίδα. «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις», όπως λέει και το τραγούδι τού Ρίτσου, «εκεί που πάει να σκύψει… να τη, να τη, πετιέται…». Δεν υπάρχει καμμία Ελλάδα για πεταχτεί φίλε μου. Η Ρωμιοσύνη πετιέται ταλαίπωρε και κοιμισμένε «νεοέλληνα»…

Γιατί τα λέμε αυτά; Γιατί μιλάμε έτσι για τους σημερινούς ρωμιούς; Επειδή οι σημερινοί κάτοικοι αυτής της χώρας δεν υπήρξαν ποτέ απόγονοι των αρχαίων ελλήνων ούτε σε φυλετικό ούτε σε πολιτισμικό επίπεδο. Έχετε ποτέ διαβάσει σε αρχαία ιστορικά ή φιλοσοφικά συγγράμματα, ότι οι αρχαίοι σπαρτιάτες ή οι αθηναίοι ή οι μινωίτες ή οι μυκηναίοι είχαν πολιτιστική συγγένεια με τους αρβανίτες, τους βλάχους, τους σαρακατσάνους ή τους καραγκούνηδες; Έχετε ποτέ ακούσει αυτές τις βαλκανικές στην πραγματικότητα φυλές, να υπήρχαν ως έλληνες κατά τη μινωική, την κλασική ή σε κάποια άλλη περίοδο τής ελληνικής ιστορίας; Φυσικά και όχι, αφού δεν έχουν καμμία συγγένεια με τους έλληνες. Επίσης, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι οι μητρικές τους γλώσσες δεν έχουν καμμία σχέση με τις ελληνικές διαλέκτους. Αλλά και οι μικρασιάτες, οι κύπριοι, οι κρήτες και κάποιοι άλλοι υποτιθέμενοι αρχαίοι απόγονοι των ελλήνων, αν και ορισμένοι από αυτούς μιλούν κάποιες διαλέκτους ελληνιστικές, ελάχιστη ή καμμία σχέση έχουν κι αυτοί με τους έλληνες.

Το σίγουρο είναι, ότι όλοι αυτοί, δηλαδή εμείς οι σύγχρονοι «νεοέλληνες», είμαστε στην πραγματικότητα τουρκοποιημένοι βυζαντινοί, σε καταγωγή, ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Βυζαντινοί σημαίνει αναμεμειγμένοι. Δεν είναι τυχαίο, ότι οι πολλοί ρωμιοί μισούν θανάσιμα την αρχαία Ελλάδα και τον πολιτισμό της. Αυτό επειδή δεν είναι απόγονοι των ελλήνων… Αν ήταν πραγματικοί απόγονοί τους θα είχαν τα ίδια ήθη, έθιμα και παραδόσεις και θα αγαπούσαν και θα σέβονταν τούς προγόνους τους

Κάποιοι άλλοι, λίγοι, θεωρούν, ότι με το να πιστεύουν στην αρχαία Ελλάδα (όπως οι χριστιανοί στη θρησκεία τους), γίνανε και έλληνες. Είμαστε τόσο έλληνες όσο και οι σκοπιανοί, όσο οι τούρκοι, όσο και οι αλβανοί. Το ότι υιοθετήσαμε για πολλούς και διάφορους λόγους την ταμπέλα «Ελλάς» μετά το ʽ21, αυτό αποτελεί και το άλλοθι τής δήθεν αρχαιοελληνικής καταγωγής μας. Είναι η προβιά, που φόρεσε ο Καραγκιόζης στην καμπούρα του, για να πείσει τους υπόλοιπους ραγιάδες, ότι είναι ο Μεγαλέξανδρος. Αυτή και μόνο η οπτική μπορεί να εξηγήσει, γιατί οι σύγχρονοι δήθεν «νεοέλληνες» είναι τόσο μα τόσο διαφορετικοί από τους αρχαίους έλληνες.

Όλα αυτά τα ουσιαστικά και βαθιά θέματα ερευνούμε και τα φέρνουμε για πρώτη φορά στο φως μέσα από το ηλεκτρονικό περιοδικό μας. Μέσα από την «Ελεύθερη Έρευνα» οι εθνικοθρησκευτικές αγκυλώσεις και οι προκαταλήψεις τής ψεύτικης ιστορίας και παράδοσής μας καταρρέουν σα χάρτινος πύργος με αποδείξεις και στοιχεία. Τόσα μα τόσα πράγματα είναι ξεκάθαρα μπροστά μας όλα αυτά τα χρόνια και δεν μπορούμε να τα δούμε, λόγω τής έντονης πλύσης εγκεφάλου, που μας έχει γίνει από την παιδική μας ηλικία, όταν ακόμα ήμασταν αγνοί και αθώοι. Παράδοση, ήθη, έθιμα, εθνικισμός, θρησκεία, αποτελούν τα σοβαρότερα προβλήματα τού τριτοκοσμικού και μεσαιωνικού λαού μας.
Μαζί με το εθνοθρησκευτικό φρενοβλαβές παραμύθι τής ορθοδοξίας και τής ελληνικότητας, ανοίξαμε άλλο ένα σκοτεινό και βρώμικο δωμάτιο, αυτό της Ιατρικής. Στο δωμάτιο αυτό κρύβεται πολύ κόπρος και δυσωδία, που είναι πολύ δύσκολο να καθαριστεί και ν΄ αποστειρωθεί, αφού οι γιατροί είναι εκείνοι που κυβερνούν αυτή τη χώρα εδώ και πολλά χρόνια. (Πάνω από 150 βουλευτές τού «νεοελληνικού» κοινοβουλίου είναι γιατροί!). Ας μην ξεχνούμε οι υπεράνω πάσης υποψίας σοβαροφανείς γιατροί τής χώρας μας, με τις γραβάτες, τα σακάκια και τα βουλευτικά τους αξιώματα, εμπλέκονται σε μεγάλα σκάνδαλα με παράνομες συνταγογραφήσεις, εξακολουθούν να χρηματίζονται με «φακελλάκια», με κρυφούς μισθούς δώρα και ταξίδια από τις φαρμακοβιομηχανίες, με επιχορηγήσεις, με παράνομες απολαβές χωρίς αποδείξεις από τους ασθενείς τους κ.ά.. Βλέπουν τους ασθενείς τους ως χρήμα και τους απομυζούν τεράστια ποσά και περιουσίες, στέλνοντάς τους στον τάφο ακόμα και χωρίς να έχουν τίποτα! Εξακολουθούν να βλέπουν την Ιατρική ως εμπόριο και την οδηγούν σε δρόμους σκοτεινούς και επικίνδυνους για τους ανθρώπους, με σκοπούς τον πλουτισμό τους, την ελεγχόμενη νοσηρότητα, τον έλεγχο και τη χειραγώγηση των μαζών.

Μέσα από αρκετές έρευνες στο περιοδικό μας ξεσκεπάσαμε κάποια από τα σκοτεινά σχέδια αυτά των φαρμακοβιομηχανιών και των εντολοδόχων τους γιατρών. Θα ακολουθήσουν κι άλλες έρευνες, με σκοπό το μαχαίρι να φτάσει μέχρι το κόκαλο. (Σ.σ. βλ. Θεματολόγιο).

Ζούμε σε μια χώρα, όπου η μαφία είναι το ίδιο το κράτος και οι μηχανισμοί του, όπου οι κάτοικοί της ζούν μέσα σε ένα απίστευτο ηθικοκοινωνικό ξεπεσμό, μια απίστευτη παρακμή και κατάντια. Μια χώρα, όπου οι μάζες αρέσκονται να καθοδηγούνται από εθνικοθρησκευτικές και φυλετικές φαντασιώσεις, από φανατισμό και μισαλλοδοξία. Μία κοινωνία, που καταρρέει ηθικά, κοινωνικά και οικονομικά. Το απίστευτο είναι, ότι εδώ, στον πάτο που βρισκόμαστε, σχεδόν κανείς δεν μπορεί να δει, ότι πρέπει ν΄ αλλάξει εκ θεμελίων τη νοοτροπία του και την όλη οπτική του για τη ζωή. Ότι πρέπει να σταματήσει να κατηγορεί τους άλλους για το χάλι του και την κακομοιριά του, ότι πρέπει κάποια στιγμή να αναθεωρήσει όλα όσα τού δίδαξαν οι δεσμώτες και άθλιοι βυζαντινοί πρόγονοί του.
Η «Ελεύθερη Έρευνα» θα συνεχίσει την πορεία που ξεκίνησε εδώ και δυο χρόνια. Όσοι ακολουθήσουν καλώς, όσοι παραμείνουν προσκολλημένοι στις αγκυλώσεις τους και στα άχραντα πάθη τους, πάλι καλώς…

Από όλους τους συνεργάτες και τον διευθυντή τού περιοδικού μας, καλή σας ανάγνωση στο νέο μας προφίλ
www.freeinguiry.gr

ΑΝ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΕΛΟΥΝ ΚΡΕΜΑΣΜΑ!!!!!!!

Συνέχεια αποκαλύψεων για τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας!

Συνασπισμός επτά σκανδιναβικών χωρών πρότειναν στην ελληνική κυβέρνηση πριν υπογράψει το μνημόνιο με την Τρόικα, χρηματική ενίσχυση 250 δισ. ευρώ σε βάθος 5 ετών με δόσεις, με αντιπαροχή να τους δοθεί η έγκριση έρευνας και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στον ελληνικό χώρο.

Υπενθυμίζουμε ότι η πρόταση στην ελληνική κυβέρνηση έγινε από τον οργανισμό Sc a ndec Org που είναι μία εμπορική - οικονομική - πολιτική ένωση των επτά σκανδιναβικών χωρών Σουηδίας, Νορβηγίας, Δανίας, Φινλανδίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας.

Ο Sc a ndec Org πρότεινε δωρεάν μελέτη έρευνα εξόρυξη και εμπορία των κοιτασμάτων με αναλογία κέρδους 80% προς 20% (το 20% στην Ελλάδα, το 80% στον διεθνή οργανισμό), προκειμένου να αποπληρωθεί σε βάθος χρόνου το ποσό των 250 δισ. ευρώ που θα έδινε στην Ελλάδα.

Παράλληλα δεσμευόταν για μεταφορά κάλυψη του 90% των εργασιακών δραστηριοτήτων του μόνο από Έλληνες εργαζόμενους και οποιαδήποτε συμφωνία ναυπήγησης του ορυκτού πλούτου που θα βρίσκονταν να γίνεται αποκλειστικά από την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση δεν απάντησε ποτέ στο έγγραφο αυτό του οργανισμού, ενώ λίγο καιρό μετά ο οργανισμός των σκανδιναβικών κρατών έλαβε ειδοποίηση από μια κοινοπραξία ΗΠΑ και Ισραήλ ότι έχουν αναλάβει αυτοί το συγκεκριμένο θέμα.

Τον Ιούνιο του 2010 το Γαλλικό Ινστιτούτο Γεωφυσικών Ερευνών δημοσιοποίησε διεθνώς μια έρευνα - μελέτη του, που αφορά τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Γαύδο. Η έρευνα έγινε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Η μελέτη αυτή ανέφερε ότι υπάρχει πλούσιο κοίτασμα μεθανίου καθαρού κατά 99%, δηλαδή δεν χρειάζεται καν επεξεργασία, τονίζοντας ότι το πολύτιμο μεθάνιο ρέει ελεύθερο στη θάλασσα, όπου και χάνεται, εδώ και εκατομμύρια χρόνια και όσοι περνάνε από τα συγκεκριμένα σημεία το βλέπουν και με γυμνό οφθαλμό.

Τον Ιούλιο του 2010 το Γαλλικό Ινστιτούτο ζήτησε και πάλι άδεια από την ελληνική κυβέρνηση για θαλάσσιες έρευνες για πιθανή εξόρυξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή νότια της Πελοποννήσου.

Και πάλι όμως η ελληνική κυβέρνηση ήταν αρνητική τοποθετώντας μάλιστα τις τρεις περιοχές ενδιαφέροντος (Απούλεια Λεκάνη, Λεκάνη Ηροδότου και Λεκάνη Σύρτης) σε γκρίζες ζώνες από μόνη της, βάζοντας όμως έτσι ουσιαστικά χωρίς λόγο στο παιχνίδι εκμετάλλευσης κοιτασμάτων Τούρκους και Λίβυους!
Από όλα αυτά βγαίνει το συμπέρασμα ότι Τούρκοι, Λίβυοι, και Ισραηλινοί κλέβουν φυσικό αέριο από την Ελλάδα, στην οποία ανήκουν μεγάλα κομμάτια των κοιτασμάτων στις Λεκάνες Απούλειας, Ηροδότου και Σύρτης.

Η αναφορά της νορβηγικής εταιρείας TGF-MoR, που κάνει σεισμικές έρευνες για ανεύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου μιλάει για κοίτασμα 6 δισ. βαρελιών φυσικού αερίου μόνο στην Κρήτη, όσο δηλαδή τρεις φορές της Αλάσκας και μισή φοράς του συνόλου της Σιβηρίας.

Παράλληλα η ίδια εταιρεία μετά από έρευνες που έχει κάνει στο Ιόνιο μιλάει για ύπαρξη 900.000 βαρελιών φυσικού αερίου ετησίως στην περιοχή της Κεφαλονιάς, 1.200.000 βαρελιών ανοικτά του Κατάκολου, 800.000 βαρέλια στη Ζάκυνθο και περίπου 2.500.000 βαρέλια στους Οθωνούς.

Οι αποκαλύψεις αυτές, γνωστές σε ευρωπαϊκές τράπεζες και πετρελαϊκές εταιρείες της Αμερικής δίνουν το προφίλ μιας Ελλάδας, που θα μπορούσε με τον ορυκτό της πλούτο να είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης.

το χριστιανικό θαύμα

η γυναίκα... κατά τον Ιουδαιο-χριστιανισμό!

«Τι είναι η γυναίκα; Αιτία Διαβόλου, ανάπαυση όφεως, Διαβόλου παραμυθία, απαρηγόρητος οδύνη, υποκαιόμενη κάμινος, ξενοδοχείον ασώτων, εργαστήριον δαιμόνων (!).
Τι είναι η γυναίκα;Φίλτρον πονηρίας, αναίσχυντον θηρίον, ακράτητος ορμή (;) αχαλίνωτον στόμα, μυστηρίων θρίαμβος, σκοτίας οδηγός, παραπτωμάτων δάσκαλος, απολαύσεως πονηρία, ακόρεστος επιθυμία, κολάσεως αιωνίου πρόξενος.

Τι είναι η γυναίκα;Γήινων φρόνημα, ανδρός ραθυμία, συγκοιμώμενη ακρασία, συνεγειρόμενη μέριμνα, ιματισμένη (ντυμένη) έχιδνα, αυθαίρετος μάχη, καθημερινή ζημία, οικίας χειμών, ανδρός ναυάγιον, ανήμερον θηρίον, μοιχών καταγώγιον, όπλον Διαβόλου, επιθυμητή λύσσα, (!) παγκόσμιος θάνατος (!!!)

Όταν δεις γυναίκα που λάμπει (από ομορφιά) που έχει μάτια χαρωπά και απαλά μάγουλα που σου καταφλέγουν τον λογισμό και τις επιθυμίες, κατάλαβε ότι χώμα είναι το θαυμαζόμενον, σταχτή που καίει και παύσον την λυσσώσα ψυχή σου. Ανακάλυψε την ευτέλεια της ομορφιάς της. Δεν είναι παρά οστά φλέβες και δυσωδία. Δες την να γερνάει αλλοιούμενη, θνήσκουσα να καταρρέει το άνθος της εκείνο. Κατάλαβε τι θαυμάζεις και αισχύνθητι και αισχυνθείς μετανόησον». Ephraem Syrus Theol. (091) 204.-207

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

 ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

άκου καλά, για να τελειώνω μαζί σου, επειδή πολύ σε ανέχτηκα δεκαετίες τώρα. Εσύ ρωμιέ, Θεοδωράκη, μια χαρά τα πέρασες σκύβοντας, όπως ο ίδιος παραδέχεσαι, επί 70 χρόνια το κεφάλι. Οι άλλοι, που δεν έσκυψαν το κεφάλι όπως εσύ, βρίσκονται ακόμα πεταμένοι στα ρέματα και στις βουνοπλαγιές, όπου τους έφαγαν οι σκύλοι, επειδή ακριβώς δεν δέχτηκαν, όπως εσύ, να σκύψουν το κεφάλι. Ριζίδια σαν και τα δικά σου δεν τα θέλουμε, καλύτερα να μας λείπουν, δούλε ρωμιέ, που σκύβεις το κεφάλι. Το ήθος και τις ιδέες, που πρεσβεύεις, δούλε ρωμιέ, δεν τα έχουμε ανάγκη. Αυτά που πρεσβεύεις είναι αυτά ακριβώς, που μέχρι σήμερα κυβερνούν.

    Χόρτασες, δούλε ρωμιέ. Χόρτασες καημένε, χόρτασες χρήμα δόξα φήμη και μεγαλεία και είναι αυτό ακριβώς το “νόθο σύστημα ξένης εξάρτησης” που σε χόρτασε και σε διατηρεί χορτάτο να μας λες μπαρούφες. Έγλειψες και προσκύνησες κατουρημένες ποδιές από τους πάντες. Έγλειφες τη Χούντα από τα παρισινά σαλόνια, έγλειψες το ΚΚΕ, το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, έγλειψες, έγλειψες, έγλειψες και ακόμα γλείφεις, ρωμιέ! Έτσι γλείφοντας αριστερά και δεξιά αναρριχήθηκες εκεί, όπου τώρα βρίσκεσαι. Γλείφοντας και με σκυμμένο το κεφάλι έφτασες εδώ που έφτασες και τώρα, που πια δεν έχεις τίποτα να χάσεις, ξαμολήθηκες να με φλομώσεις στην μπαρούφα πάλι. Νομίζεις ρωμιέ, νομίζεις, πως μπορείς να σηκώσεις κεφάλι μετά από εβδομήντα χρόνια που το θυμήθηκες, αλλά ξέχασες δυστυχισμένε, πως όταν εσύ κονόμαγες με σκυφτό το κεφάλι στα Παρίσια, εδώ κάποιοι χάναν το κεφάλι από τούς ώμους τους.

Δεν δικαιούσαι να μιλάς Ρωμιέ. Εσύ και τα φιλαράκια σου, δεξιά και αριστερά, είναι που φέρατε την χώρα σε αυτό το χάλι. Είσαι εσύ Ρωμιέ συνυπεύθυνος με όλους αυτούς, για το σημείο, που τώρα βρισκόμαστε. Έσωσες το κεφάλι σου κρατώντας το σκυμμένο, αλλά τώρα μην θέλεις να σώσεις κι εμάς με τον ίδιο τρόπο. Δεν θέλουμε. Να λείπει το βύσσινο! Κράτα το σκυμμένο σου κεφάλι, κράτα και το ήθος σου, κράτα και τον πατριωτισμό σου, δεν τα έχω ανάγκη. Μπορώ καλύτερα χωρίς αυτά και χωρίς να σκύβω το κεφάλι σαν εσένα.

Κατάντησες (φυσικά) τώρα στα γεράματα, κοινός αγύρτης, ρωμιέ. Λες, πως «τα πάθη, που θα διαβάσετε (στην αυτοβιογραφία σου) είναι τα πάθη ενός ολόκληρου λαού». Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να καπηλεύεσαι τούς χιλιάδες νεκρούς, που ούτε καν τούς γνωρίζεις, επειδή έγραψες μερικά ωραία τραγουδάκια. Τότε καημένε η προπαγάνδα χρησιμοποίησε εκείνα τα τραγουδάκια σου, για να εγκλωβίσει τούς ανυποψίαστους σε ιδεολογικό μαντρί (στρατόπεδο το λέτε) κρατώντας τούς ρωμιούς, μην τυχόν και γίνουν έλληνες όνομα και πράγμα.

Εκείνη η αριστερή προπαγάνδα ήταν, ρωμιέ, που σ΄ έκανε διάσημο και πλούσιο. Αν δεν ήταν εκείνη η ιδεολογική προπαγάνδα σήμερα ίσως να μην σε ήξερε ούτε η μάνα σου, ρωμιέ.

 

Και ήταν εκείνη η προπαγάνδα, που διατήρησε το ρωμαίικο στον τόπο τούτο μέχρι σήμερα. Να πας λοιπόν, να σε διαβάσει κανας παπάς, ρωμιέ, μιας κι είσαι και χριστιανός δούλος τού θεού.

λέγοντας σε όλη την δυστυχισμένη σου ζωή, ρωμιέ. Έκανες τα πάντα, για να παραμείνουμε ρωμιοί και να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε.

Τη σπορά και των δικών σου ιδεών βλέπουμε σήμερα. Τη δική σας σπορά βιώνουμε, τη σπορά των μεταλλαγμένων. Δεν θέλουμε! Όχι, μην σπείρεις άλλο. Ό,τι έσπειρες, έσπειρες· αρκεί. Αρκεί, διότι όπως φαίνεται, ούτε κι εσύ ο ίδιος δεν ανέχεσαι τη ρωμαίικη σπορά σου και γι΄ αυτό τσαμπουνάς τώρα στα γεράματα, πως θα κάνεις κίνημα. Τι κίνημα να κάνεις βρε ξεμωραμένε γέρο; Τι προλαβαίνεις πια εσύ να κάνεις; Ό,τι ήταν να κάνεις το έκανες! Κοίτα τώρα γύρω σου να δεις τι έκανες και σιώπα. Παραδέξου, πως έκανες λάθος και βούλωστο γέρο. Διότι το ίδιο εθνικιστής και πιο εθνικιστής και από τους εθνικιστές ήσουν είσαι κι εσύ! Όλη σου την ζωή ένα τεράστιο κράτος ονειρευόσουν. Ε τώρα που τα κατάφερες κι εσύ, πάρε τεράστιο κράτος και να δούμε ποιός θα το ταΐσει, γέρο

Τράβα λοιπόν να κάτσεις αγκαλιά με το Μαρκεζίνη και παράτα μας. Δεν έχεις λόγο πια. Πλέον, μόνο οι εναπομείναντες ρωμιοί σε ακούν, ξεμωραμένε. Εύχομαι σε επίπεδο συμβολισμού, αφού τόσο σού αρέσουν οι συμβολισμοί, εύχομαι μαζί σου να πεθάνει και ο τελευταίος ρωμιός και η ρωμιοσύνη. Άιντε μπας και εκλείποντας η γενιά σου καταφέρουμε οι έλληνες να φτιάξουμε μια καλύτερη πατρίδα ανώτερη τού κράτους σας. Διότι, αν δεν το έχεις καταλάβει ακόμα, ρωμιέ Μίκη Θεοδωράκη, εσύ και το σινάφι σου φτιάξατε ένα κράτος, που τρώει τούς υπηκόους του πολεμώντας ηρωικά τούς… εχθρούς και τώρα φοβάσαι μην όλο αυτό χαθεί. Να χαθεί λοιπόν. Να χαθεί το ρωμαίικο μαζί μ΄ εσένα, το ρωμιό, μπας και καταφέρουν οι έλληνες να φτιάξουν μια πατρίδα, που να μην τρώει τα παιδιά της. Μια πατρίδα (και όχι ένα κράτος), που αντί να πολεμάει εχθρούς, να διαπαιδαγωγεί Ανθρώπους. Η ηρωική εποχή τελείωσε για την Ελλάδα γέρο. Καιρός να γίνουμε φυσιολογικοί άνθρωποι αντί μισότρελοι ήρωες.

Από το ηλεκτρονικό περιοδικό ελεύθερη έρευνα.

Δεκέμβριος 2010.